Yüregine hüznü hangi duygunun davet ettigini; bilemeyecek kadar icindeki anlamsız duygu bileskesini kavrayamayacak kadar,yetersiz anların acziyetinin açıga cıktıgı sancılı anlar…Vardır elbet…acz ve fakr ile yogrulan ruhun güçsüzlügünü akla betimleyemedigi aklın teslim oldugu;beni asar dedigi anlar.
Ruhun cesedi kafes gördügü anlar.Uçmak istedigin fakat ucamadıgın …Kacmak istedigin kacamdıgın….Gözyaslarını icine akıttıgın…Yutkunmanın ızdırap oldugu anlar..Yüzüne tebessüm fotografı verip,ruhunu inceden inceye sızlatan anlar.
S.Uygur
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder